>> ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΧΑΙΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΛΜΥΡΟΥ ΜΑΡΤΙΟΣ 2010

  Πρόγραμμα εκδρομής της Φιλάρχαιου      Εταιρείας Αλμυρού :

 Αναχώρηση από το πολιτιστικό κέντρο Αλμυρού στις 7 η ώρα το πρωί .

 Στάση μισής ώρας στα Olympus Plaza , θα φτάσουμε περίπου στις 10 ή ώρα , αναχώρηση στις 10.30 π.μ για το Νέο Μουσείου της Ακρόπολης .

 Επίσκεψη από τις 12 μέχρι και 14.30 – 15 μ.μ ( η επίσκεψη κρατάει περίπου 2,5 με 3 ώρες ) .

 Ελεύθερος χρόνος και φαγητό από τις 15 μμ 18,30 μμ ( Δηλαδή από τις 3 η ώρα μέχρι και 6,30 ) .

 Αναχώρηση για Αλμυρό από τους στύλους του Ολυμπίου Διός  στις 18,30 μμ ( Δηλαδή στις  6,30 μμ ) .

 Στον Αλμυρό θα φτάσουμε περίπου στις 22 μμ ( 10 η ώρα  ) .

                                               Σας Ευχαριστούμε για

                                                         την κατανόηση σας

Από τον Χατζηαυγουστίδη Νίκο :

 
«...και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε,

να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας.

Γι' αυτά πολεμήσαμε...».

Στρατηγός Μακρυγιάννης (Απομνημονεύματα)

 Στο νέο μουσείο μπορούν να ξεναγηθούν ταυτόχρονα 1.500 άνθρωποι.
 Το νέο μουσείο με περίπου 4.000 θησαυρούς, περιμένει 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες.

Σήμερα το όνειρο της Μελίνας . . . γίνεται πραγματικότητα .

 Η Ακρόπολη, φωτεινό σύμβολο του ελληνισμού και της δημοκρατίας αποδίδει με τον τελειότερο τρόπο το μεγαλείο, τη δύναμη και τον πλούτο της Αθήνας του 5ου αι. π.Χ. στην εποχή της μεγαλύτερης ακμής της, το ''χρυσό αιώνα'' του Περικλή.

  Από τα νεολιθικά χρόνια ο λόφος επιλέχθηκε (4000/3500-3000 π.Χ.) ως τόπος εγκατάστασης των κατοίκων της περιοχής.

 Κατάλοιπα εγκατάστασης της Πρώιμης και Μέσης Εποχής του Χαλκού εντοπίσθηκαν στην περιοχή του Ερεχθείου.

 Κατά το 13^ο αι. π.Χ., ο βράχος τειχίστηκε και αποτέλεσε την έδρα του τοπικού ηγεμόνα.

 Τμήματα αυτού του τείχους, που αναφέρεται συνήθως ως ''κυκλώπειο'', σώζονται αποσπασματικά ανάμεσα στα μεταγενέ-στερα μνημεία και η πορεία του μπορεί να αποκατασταθεί με σχετική ακρίβεια.

 Τον 8^ο αι. π.Χ. η Ακρόπολη απέκτησε για πρώτη φορά τον αποκλειστικά ιερό της χαρακτήρα με την καθιέρωση της λατρείας της Αθηνάς Πολιάδος.

 Τα μνημεία της Ακρόπολης, αρμονικά συνδυασμένα με το φυσικό περιβάλλον, αποτελούν μοναδικά αριστουργήματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής, που εκφράζουν πρωτοποριακούς συσχετισμούς ρυθμών και τάσεων της κλασικής τέχνης και επηρέασαν την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία για πολλούς αιώνες αργότερα.

 Οι Επαναστάτες του 1821 είχαν πλήρη συνείδηση της σημα-σίας των αρχαιοτήτων.

 Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης που είχε αγάπη για τον αρχαίο πολιτισμό αγωνίστηκε με θάρρος, σύνεση και προνοητικότητα και τραυματίστηκε πολλές φορές σε μάχες, με αποκορύφωμα τη μάχη της Αθήνας (Ακρόπολη - Περιοχή Ηρώδειου).

 Το 1941 οι Γερμανοί στρατιώτες υψώνουν τη σημαία με τη σβάστικα στην Ακρόπολη των Αθηνών και βεβηλώνουν τον ιερό βράχο.

 Οι κατακτητές ήθελαν μ' αυτόν τον τρόπο να δηλώσουν την υποταγή της Ελλάδας.

 Ωστόσο, λίγες μόνο μέρες αργότερα, στις 31 Μαΐου 1941, δυο φοιτητές, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας, κατέ-βασαν νύχτα τη μισητή σημαία από τον ιερό λόφο.

 Ήταν μια αντιστασιακή ενέργεια, που διαδήλωνε σ' όλη την Ευρώπη τη βούληση του ελληνικού λαού να συνεχίσει ν' αντιτάσσεται στη βία του Άξονα.

 Σήμερα το όνειρο της Μελίνας γίνεται πραγματικότητα κάτω από το Βράχο όπου γεννήθηκε αυτός ο πολιτισμός.

 Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι πραγματικότητα και η φήμη του κάνει το γύρο του κόσμου.

 Επιτέλους, τα αριστουργήματα του ιερού Βράχου βρήκαν το «χώρο» τους.

 Τα περίφημα Γλυπτά του Παρθενώνα, γνωστά και ως Ελγίνεια Μάρμαρα, είναι μία μεγάλη συλλογή από μαρμάρινα γλυπτά που μεταφέρθηκαν στην Βρετανία το 1806 από τον Τόμας Μπρους, Ζ' Κόμη του Έλγιν, πρέσβη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

 Εκμεταλλευόμενος την Οθωμανική κατοχή στην ελληνική επικράτεια, κατάφερε και απέκτησε φιρμάνι από τον Οθωμανό Σουλτάνο για την αποκαθήλωσή τους από τον Παρθενώνα με σκοπό την μέτρηση και την αποτύπωσή τους σε σχέδια, και στη συνέχεια προχώρησε στην αφαίρεση και φυγάδευσή τους.

 Τα γλυπτά αυτά αποθηκεύτηκαν στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου το 1816 και το 1936 τοποθετήθηκαν στην έκθεση Duveen που δημιουργήθηκε για αυτό το σκοπό (αλλά υπέστησαν μερική φθορά).

 Σε όλο τον πλανήτη έχουν λάβει χώρα πολλές προσπάθειες για την επιστροφή και επανένωση των γλυπτών, με σημαντικότερο το αίτημα που ανέπτυξε κατά τη δεκαετία του '80 ως Υπουργός Πολιτισμού η Μελίνα Μερκούρη.

 Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Βρετανικό Μουσείο τον Απρίλιο του 2007, αναφέρεται ότι δεν προτίθεται να παραχωρήσει την κυριότητα των Γλυπτών του Παρθενώνα σε ελληνικό μουσείο.

 Στο νέο μουσείο που είναι λουσμένο στο φυσικό Απολλώνιο φως για πρώτη φορά εκτίθενται τόσα νέα - άγνωστα αριστουργήματα...

 Η ράμπα. Ο πρώτος εκθεσιακός χώρος.

 Περιέχει ευρήματα από τις πλαγιές της Ακρόπολης.

 Τάματα των Αθηναίων στα μικρά Ιερά της Αφροδίτης, του Απόλλωνα.

 Στο Ιερό της Αφροδίτης βλέπουμε τον κουμπαρά που δεχόταν τον οβολό των νεόνυμφων για βίον ανθόσπαρτον.

Η αίθουσα των αρχαϊκών (πρώτος όροφος).

 Το σημαντικότερο οικοδόμημα της Ακρόπολης εκείνη την εποχή ήταν ο ναός του Εκατομπέδου.

 Φτιάχτηκε το 570 π.Χ. - έναν αιώνα πριν ο Ιερός Βράχος πυρποληθεί από τους Πέρσες- και διασώζονται τα αετώματά του.

 Θεοί και μύθοι στο ταξίδι της Ιστορίας.

 Αίθουσα Παρθενώνα (τρίτος όροφος).

 Σχεδιασμένη παράλληλα με το ναό που βρίσκεται σε απόσταση 300 μέτρων στον Ιερό Βράχο, η αίθουσα έχει τις ίδιες διαστάσεις με το σηκό του ναού.

 Εκτίθενται τα θαύματα της αθηναϊκής δημοκρατίας του χρυσού αιώνα.

 Τα αετώματα, οι μετόπες, οι λίθοι της αριστουργηματικής ζωφό-ρου με τις μορφές της πομπής των Παναθηναίων που σμιλεύτηκαν σε λευκό πεντελικό μάρμαρο από τα χέρια του Φειδία.

 Η ζωφόρος αναπτύσσεται περιμετρικά - όπως ήταν στο ναό - σε ύψος 1,5 μέτρου.

 Εδώ φαίνεται η λεηλασία του ΄Ελγιν, η μεγάλη κλοπή πριν από 207 χρόνια.

 Ο εξώστης.

 Οι πέντε Καρυάτιδες περιμένουν την έκτη… που βρίσκεται στο Λονδίνο.

 Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης διεκδικεί μία ακόμα παγκόσμια πρωτιά, μέσα στις τόσες πρωτιές του.

 Την συνεύρεση της αρχαιότητας με την ψηφιακή εποχή.