Χάρτης Περιοχής Φιλαρχαίου Εταιρείας Αλμυρού Βιβλιοθήκη Φιλαρχαίου Εταιρείας Αλμυρού Φωτογραφία Αρχαιολογικού Μουσείου Αλμυρού

>> ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ .

 

 

«Η πτώση της Κωνσταντινούπολης για το έθνος μας, δεν είχε τέτοια σημασία, όπως αυτή η έξοδος του ελληνισμού από ολόκληρη την Ανατολή.
 Ένα φοβερό πράμα…».

                                                                                                  Διδώ Σωτηρίου.

 
 Υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες – ποσοτικά και ποσοστιαία – αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών στη σύγχρονη ιστορία .
 
 Σηματοδότησε τη δραματικότερη ίσως πολιτιστική διακοπή και ασυνέχεια ενός μεγάλου λίκνου της Τέχνης και της φιλοσοφίας :
 
 Της Μικράς Ασίας , που από την αρχαιότητα αναδείχτηκε ισότιμη της μητροπολιτικής Ελλάδας .
 
 Στην Ιωνία των Ελλήνων , το 1922 , έπαψε μετά από 2.500 χρόνια να μιλιέται η γλώσσα του Ομήρου .
 
 Ξεκίνησε ως προδιαγεγραμμένη στρατιωτική αποτυχία ενός πεπερασμένου ελληνικού εκστρατευτικού σώματος μέσα σε μία τουρκική πληθυσμιακή πλημμυρίδα .
 
 Και με αμφίβολους συμμάχους …
 
 Η προστασία των ομοεθνών μας από το νεοτουρκικό φάσγανο αποτελούν μια ηθική δικαιολογητική βάση .
 
 Αλλά στην πολιτική τα πράγματα λειτουργούν αλλιώς …
 Συνοδεύτηκε από έναν αγεφύρωτο διχασμό του πολιτικού κόσμου αλλά και του λαού .
 
 Κατέληξε σε εθνική τραγωδία ανυπολόγιστων διαστάσεων .
 
Εκτός από τους χιλιάδες νεκρούς που άφησε στα χώματα της Μικράς Ασίας , η Ελλάδα , είχε να θρέψει 1.500.000 απελπισμένους πρόσφυγες .
 Εύκολα θύματα ενός χαμηλού εργοστασιακού μεροκάματου και πρόπλασμα ενός νέου προλεταριάτου .
 Αλλά και ζωογόνοι εποικιστές των άδειων εδαφών της Μακεδονίας που άφησαν πίσω τους οι «ανταλλάξιμοι» Τούρκοι πρόσφυγες .
 Μια υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών , σαν επιστέγασμα κάποιων άτυπων – και ατελέσφορων μέχρι τότε – σκέψεων και προτάσεων για εθελοντική .
 
 Ο ξεριζωμός λένε πως συνεισέφερε στην εθνική ομογενοποίηση της σύγχρονης Ελλάδας .
 
 Αναμφίβολα .
 
 Χτισμένη , όμως , πάνω σε τόσα δάκρια και αίμα , σε τόσες προσωπικές και συλλογικές τραγωδίες.
 
 Όπως και να ΄χει , η «Χαμένη Πατρίδα» θα σκιάζει πάντα το συλλογικό υποσυνείδητο των Ελλήνων .
 
 Μπορεί και δημιουργικά , αρκεί να μπορούν να συζητούν ψύχραιμα και χωρίς κραυγές ή αφορισμούς για την πρόσφατη Ιστορία τους .
 
Χατζηαυγουστίδης Νίκος .